Valla ben bazen eşimle bir konuda konuşmaya başlıyorum, o başka bir yere çekiyor, ben başka bir şey anlatıyorum derken resmen birbirimizi anlamıyoruz gibi hissediyorum. Bazen acaba ben mi anlatamıyorum diyorum bazen de o hiç dinlemiyor gibi geliyor. Siz de böyle iletişim sıkıntısı yaşıyor musunuz yoksa sadece bizde mi oluyor bunlar? Siz bu durumlarda ne yapıyorsunuz, sessiz mi kalıyorsunuz yoksa ille anlatmaya mı çalışıyorsunuz?
anne olarak gerçekten ben de bu tarz iletişim sıkıntılarını zaman zaman çokça yaşıyorum, hatta bazen kendi kendime “Acaba ben mi yanlış anlatıyorum, neden karşımdaki kişi beni anlamıyor?” diye çok düşündüğüm oluyor; bir keresinde çocukların okuluyla ilgili ciddi bir konuda eşimle konuşmak istedim mesela, ben daha konunun girişindeyken eşim bir anda başka bir konudan bahsetmeye başladı ve ben de o anda ona “Konudan konuya atlıyoruz, ne olur bir beni dinle sonra sen istediğini anlatırsın” dedim, bu sefer de sesimi yükselttiğimi düşünerek üzülmüştüm, bazen böyle olunca bir süre konuşmamayı ya da konuyu o anda kapatmayı tercih ediyorum ama genellikle (anne yüreğiyle sabredip) sessiz kalmak istemiyorsam, anlatmak istediğim şeyi çok kısa ve net bir şekilde ifade etmeye çalışıyorum, örneğin “Şu anda benim için önemli olan bu konu, diğerlerini sonra konuşuruz” diyorum ya da “Lütfen beni dinler misin, sonra istediğin kadar seni de dinleyeceğim” diyerek hem kendimi anlatmaya hem de karşımdakini anlamaya çalışıyorum, emin ol bu tarz iletişim sorunları sadece sizin evde olmuyor, birçok anne aynı şeyleri yaşıyor ve önemli olan sabır ve birbirini