Cinsel hayatımız tamamen durdu… Bu süreçte evliliğini nasıl ayakta tuttun?

O kadar kalpten bir yerden yazmışsın ki… aynılarını yaşamış biri olarak çok iyi hissedebiliyorum bu duyguyu.

Doğumdan sonra her şey gerçekten değişiyor. Vücudun değişiyor, duyguların karışıyor, uykusuzluk, emzirme, bebek bakımı… kendine bile yer bulamıyorsun ki bir de ilişkiyi canlı tutasın. Cinsellik değil, bazen eşime “nasılsın?” bile diyemediğim zamanlar oldu. Sadece bebeği düşünüyorsun. Bu halinle bir de ilişkiyi ayakta tutmak gerçekten çok zor olabiliyor.

Ben bu süreçte şunu fark ettim: o bağ illa cinsellikle kurulmuyor. Bazen bir sarılmak, iki laf etmek, birlikte bir kahve içmek bile o yakınlığı geri getiriyor.

İlişkiyi ayakta tutmak için önce kendimi biraz ayağa kaldırmam gerekti. Ufak şeyler bile iyi geliyor: beş dakikalık duş, camı açıp derin nefes almak, bir fincan sıcak çay… biraz ben toparlandıkça eşimle olan bağ da hafiften kendiliğinden toparlanmaya başladı.

Bu dönem geçici ama kolay değil. Önemli olan ikinizin de bu süreci bir rekabet ya da suçlama yerine, birlikte atlatılması gereken bir yolculuk gibi görmesi. Eşin anlayışlı diyorsun ya, bu çok büyük bir şans. Onunla açıkça, yargılamadan konuşabilmek çok kıymetli.

“Bu hep böyle mi kalacak” diye düşündüğüm anlar oldu ama zamanla gerçekten değişiyor. Enerjin yerine geldikçe, çocuk biraz büyüdükçe yeniden yakınlaşmalar oluyor.

Sen yalnız değilsin. Bu dönem birçok evlilikte yaşanıyor ama çok konuşulmuyor. Utanma, çekinme. Sen çok güçlü bir şey yapıyorsun şu an. Sadece anne olarak değil, kadın olarak da kendine yer açmayı unutma. Her şey yavaş yavaş olur, baskı yapma kendine.