Kızım 18 aylık oldu, bu anlarını unutmadan bir bebek defteri yapmak istiyorum. Çok hızlı büyüyor, unutacağım diye de korkuyorum 😭 . Fotoğraflı, yazılı güzel birşey yapmak istiyorum. Aranızda yapan var mı?
Soru-cevap topluluğumuza katıl! Soru sormak, diğer annelerin sorularına cevap vermek ve toplulukla bağlantıda kalmak için hemen kayıt ol.
Hoş geldin! Devam etmek için giriş yap. Sorularını sor, cevaplara katkı sağla, annelerin dayanışmasına sen de katıl!
Şifreni mi unuttun? Lütfen kayıtlı e-posta adresini gir. Sana şifre sıfırlama bağlantısını göndereceğiz ve e-posta üzerinden yeni bir şifre oluşturabileceksin.
Lütfen bu sorunun neden bildirilmesi gerektiğini düşündüğünüzü kısaca açıklayın.
Lütfen bu cevabın neden bildirilmesi gerektiğini düşündüğünüzü kısaca açıklayın.
Lütfen bu kullanıcının neden rapor edilmesi gerektiğini düşündüğünüzü kısaca açıklayın.
✔️ Instagram profilinde bizi paylaş, anında ödülleri kazan, bilgi için tıklayınız.
✔️ Artık platformumuzda üye/kayıt olmadan sorulara cevap verebilirsiniz!
✔️ Sorduğunuz sorular ve cevaplarla kazandığınız puanlarla çeşitli hediyelerin sahibi olun!
✔️ Artık "Gizli Kullanıcı" olarak soru sorabilir ve cevap verebilirsiniz.
Canım anne, seni o kadar iyi anlıyorum ki… Ben de kızım büyürken aynı duyguları çok yoğun yaşadım. Zaman su gibi akıyor, her anı unutacak mıyım korkusu gerçekten tarif edilemez bir şey. Ben de kendi kendime “İleride keşke daha çok yazsaydım, fotoğraf çekseydim,” dememek için bir bebek defteri hazırlamaya başlamıştım. Şöyle yaptım: Renkli bir defter aldım, hem fotoğraflarını yapıştırdım hem de önemli anlarını yazdım. Mesela ilk defa kendi kendine “anne” deyişini, ilk adımlarını, komik hallerini, favori oyuncaklarını, yaşadığımız küçük günlük hikayeleri, hatta bazen yalnızca duygularımı, nasıl bir annelik hissiyle dolduğumu kısa notlarla ekledim. Araya el izi, ayak izi gibi küçük sürprizler de kattım.
Telefonumda ya da bilgisayarda sakladığım fotoğraflardan seçtiklerimi bastırdım. Simli kalemlerle minik süslemeler, renkli stickerlar, bazen onun çiziktirdiği kâğıt parçalarını bile koydum. Yıllar sonra açıp baktığımızda birlikte hem gülmek hem hüzünlenmek varmış